آخرین فیلم های منتشر شده در سایت تاینی موویز

راج ماشین پدر مقتولش را بازسازی می‌کند و نام آن را تارزان می‌گذارد، اما ماشین به شکلی معجزه‌آسا جان می‌گیرد و به آرامی شروع به کشتن قاتلان پدر راج می‌کند.

در مجدل شمس، بزرگ‌ترین روستای دروزی در بلندی‌های جولان در مرز اسرائیل و سوریه، مونا، عروس دروزی، نامزد کرده تا با تلال ازدواج کند؛ یک کمدین تلویزیونی که در استودیوهای انقلاب در دمشق سوریه کار می‌کند. آن‌ها به دلیل اشغال منطقه توسط اسرائیل از سال ۱۹۶۷ هرگز یکدیگر را ندیده‌اند؛ وقتی مونا به سوریه نقل مکان کند، تابعیت نامشخص خود را از دست خواهد داد و هرگز اجازه بازگشت به خانه را نخواهد داشت. پدر مونا، حمید، یک فعال سیاسی طرفدار سوریه است که تحت نظر دولت اسرائیل قرار دارد. پسر بزرگ او، حاتم، هشت سال پیش با یک زن روسی ازدواج کرد و توسط رهبران مذهبی و پدرش از مجدل شمس تبعید شد. برادرش مروان یک تاجر گرگ‌صفت است که در ایتالیا زندگی می‌کند. خواهرش امل دو دختر نوجوان دارد و قصد دارد وارد دانشگاه شود، اما ازدواجش با امین در بحران است. وقتی خانواده برای عروسی مونا دور هم جمع می‌شوند، یک بروکراسی دیوانه‌کننده مراسم را به خطر می‌اندازد.

جزیره متروک و مرموز فارو در سوئد، دریای بالتیک، سال ۲۰۰۴. فیلم‌ساز برجسته سوئدی، اینگمار برگمان (۱۹۱۸ تا ۲۰۰۷) به زندگی شخصی و هنری خود نگاهی می‌اندازد؛ سفری در طول بیش از شصت سال فعالیت اختصاص‌یافته به فیلم، تئاتر و برنامه‌های تلویزیونی. (نسخه‌ای خلاصه شده از مستند کامل اینگمار برگمان محصول ۲۰۰۴؛ مجموعه‌ای از سه مستند موضوعی: برگمان و سینما، برگمان و تئاتر، و برگمان و جزیره فارو.)

در حومه بوئنوس آیرس، سی کارگر بیکار کارخانه سرامیک‌سازی وارد کارخانه تعطیل‌شده خود می‌شوند، تشک‌های خواب خود را پهن می‌کنند و از ترک آنجا خودداری می‌کنند. تمام خواسته آن‌ها راه‌اندازی مجدد ماشین‌آلات خاموش است. اما این اقدام ساده، یعنی تصاحب کارخانه، این قدرت را دارد که بحث جهانی‌سازی را کاملاً دگرگون کند. کارگران که تنها به قلاب‌سنگ و ایمانی راسخ به دموکراسی در محیط کار مسلح هستند، در برابر کارفرمایان، بانکداران و کل سیستمی قرار می‌گیرند که کارخانه‌های محبوبشان را چیزی جز آهن‌قراضه فروشی نمی‌بیند.

«هاوایی، اسلو» داستان چند نفر است که در گرم‌ترین روز سال در اسلو، بدون اینکه لزوماً یکدیگر را بشناسند، مسیرشان با هم تلاقی می‌کند. ما فرود و میلا را دنبال می‌کنیم؛ آن‌ها در انتظار اولین فرزند خود هستند که به آن‌ها گفته شده عمر کوتاهی خواهد داشت. ما بابی پاپ را دنبال می‌کنیم، خواننده‌ای رو به افول که تلاش می‌کند دست به خودکشی بزند. ما لئون را دنبال می‌کنیم، یک دزد بیمارستانی بستری‌شده که به دنبال آسا می‌گردد، کسی که ده سال پیش با او قراری برای ازدواج گذاشته بود. ما با برادر لئون، تریگوه، ملاقات می‌کنیم که لئون را از آسایشگاه می‌آورد تا تولدش را جشن بگیرد، اما خودش برنامه‌هایی دارد تا از مرخصی زندان برای فرار استفاده کند. و بیش از همه، ما با ویدار فرشته‌گونه ملاقات می‌کنیم، بهترین دوست لئون در آسایشگاه، که چیزهایی را می‌بیند که هیچ‌کس دیگری نمی‌تواند ببیند و شاید بتواند همه را نجات دهد؛ به جز خودش چطور؟

جو و خواهر و برادرهایش با چند مشکل روبرو هستند. اول از همه، ناپدری و نامادری آن‌ها به شدت خبیث هستند. دوم اینکه، به نظر می‌رسد آن‌ها را کشته‌اند! حالا این جمع درهم‌وبرهم از خواهران ناتنی و برادران ناتنی باید راهی برای خلاص شدن از شر جسدها، مخفی کردن قتل‌ها، تصاحب ارثیه پدربزرگشان و به نحوی کنار هم ماندن به عنوان یک خانواده پیدا کنند، آن هم بدون اینکه لو بروند. بماند که جو مدام باید خواهر بی‌بندوبار خود را زیر نظر داشته باشد، مراقب بچه‌های کوچک و باهوش باشد و نگاهی هوس‌آلود به دختر همسایه داشته باشد. بزرگ شدن دردسرهای خودش را دارد و قتل فقط یکی از آن‌هاست.

کارلو و سیلویا، یک زوج روشنفکر بورژوا، بیست سال است که با هم ازدواج کرده‌اند. در حالی که سیلویا در آپارتمانشان در رم زندگی می‌کند، کارلو بیشتر وقت خود را در خانه روستایی می‌گذراند؛ جایی که کتاب‌هایش را می‌نویسد و آشکارا با معشوقه جوان‌ترش، لو، زندگی می‌کند. در مقابل، کارلو مدت‌هاست پذیرفته که همسرش نیز ممکن است معشوقه‌هایی داشته باشد، اما رابطه پرفرازونشیب سیلویا با یک نئوفاشیست جوان ناگهان حسادت او را دوباره شعله‌ور می‌کند.

نیک (روبن بانسی اسنلمن) سرگردان در مناظر شهری سرسبز و شبانه فیلم «هنرمند گرافیتی»، یک قهرمان شهری پست‌مدرن است که برنامه‌های آنارشیستی خود را روی مارپیچ بی‌پایان دیوارهای بیرونی بکر در مرکز شهر سیاتل و پورتلند پیاده می‌کند. برای این رویاپرداز جوان و سنت‌شکن، دیوارهای وسیع کوچه‌های متروکه و ایستگاه‌های قطار، هم نمادی دلهره‌آور از ظلم سرمایه‌داری است و هم تابلویی غنی و بی‌نقص که آماده بهره‌برداری برای تقویت دیالکتیک هنری خشم و عصیان اوست.

در طنجه، جایی که مردی برای کار به آنجا سفر کرده است، او زنی را که دوستش داشت ملاقات می‌کند و تلاش می‌کند تا رابطه عاشقانه خود را که حدود ۳۰ سال پیش به پایان رسیده بود، دوباره زنده کند.

دیک پروینکی در سال ۱۹۶۷ در سن ۵۰ سالگی بازنشسته شد و تصمیم گرفت کلبه خود را در حیات وحش بکر در پای شبه‌جزیره آلیوتی، در جایی که اکنون پارک ملی دریاچه کلارک نام دارد، بسازد. پروینکی با استفاده از تصاویر رنگی که خودش فیلم‌برداری کرده، نشان می‌دهد که چگونه به این منطقه دورافتاده آمده، زمین خود را انتخاب کرده و کلبه چوبی‌اش را کاملاً به تنهایی ساخته است. این مستند اولین سال حضور او در این منطقه را پوشش می‌دهد و فعالیت‌های روزمره و تغییر فصول را در حالی که او تلاش می‌کند به تنهایی در دل طبیعت وحشی امرار معاش کند، به تصویر می‌کشد.