این فیلم برای من از آن فیلم‌هایی بود که بعد از تمام شدن هم در ذهنم میمونه. خیلی دوستش داشتم؛ چون با لحنی آرام و بی‌ادعا، از دلتنگی، فقدان و عشق حرف میزنه و اجازه میده این احساس‌ها کم‌کم در دل داستان جا باز کنند.
چیزی که برایم جذاب بود، توجه فیلم به جزئیات کوچک بود: نگاه‌ها، سکوت‌ها و لحظه‌های ساده‌ای که گاهی از هر گفت‌وگویی گویاتر هستند. کیک‌ها و شیرینی‌هایی که توماس می‌پزد هم فقط بخشی از کار روزمره‌اش نیستند؛ انگار راهی‌اند برای نزدیک شدن به آدم‌هایی که دوستشان داره و بیان چیزهایی که نمیتونه به زبان بیاره.
فیلم شخصیت‌هایش رو قضاوت نمیکنه و پاسخ‌های آماده‌ای هم به مخاطب نمیده. به‌جایش، پیچیدگی احساسات و رابطه‌ها رو با ظرافت نشان میده؛ همین باعث شد بیشتر با اونها همراه شوم. بازی‌ها و فضای کم‌حرف و کنترل‌شده‌ی فیلم هم این حس رو تقویت می‌کنند.
برای من، «کیک‌ساز» داستانی تلخ و لطیف درباره‌ی سوگواری و پیوند انسانی هست؛ فیلمی که بی‌سروصدا پیش میره، اما اثرش رو می‌گذاره. من واقعاً دوستش داشتم و به نظرم امتیاز ۷.۵ از ۱۰ براش مناسبه
jalack1997+1
جالبه که آلمان و اسرائ.یل باهم فیلم هم میسازن...ولی هنوزم ورزشکارای ما باید مقابل اسرائ.یل انصراف بدن...حالا چند تا فیلم هم فلسطین و اسرائ.یل ساختن باهم