من فیلم رو دوست داشتم، و چیزی که بیشتر از همه توجهم رو جلب کرد، حال‌وهوای فیلم و شیوه‌ای بود که آدم رو با دنیای شخصیت اصلی همراه می‌کرد؛ طوری که بعد از تمام شدنش هم ذهنم درگیر اتفاق‌ها و انتخاب‌هاش می‌موند. فیلم شاید بی‌نقص نباشه و بعضی جاها می‌شد ریتم یا پرداخت شخصیت‌ها بهتر از این باشه، اما فضای خاص و درگیری‌های اخلاقی داستان باعث شد ارتباطم رو باهاش حفظ کنم. برای من Doctor Glas از اون فیلم‌هاست که فقط قصه تعریف نمی‌کنه، بلکه آدم رو وادار می‌کنه درباره‌ی تصمیم‌ها و مرزهای درست و غلط فکر کنه؛ برای همین با وجود چند ایراد، تجربه‌ی دوست‌داشتنی‌ای بود و به نظرم امتیاز ۸ از ۱۰ کاملاً بهش میاد.
البته این فیلم رو جز لیست فیلم‌های پیشنهادیم از سینمای نوردیک/اسکاندیناوی هم اضافه کردم.
ضمنا شاید براتون جالب باشه که بازیگر نقش اول فیلم (گابریل) Isac Calmroth نویسنده این فیلم هم بوده.